✍️ जीविका अश्रु
गान्तोक, सिक्किम
वैशाख ३० ।
माया गर्दा गर्दै
र माया खोज्दा खोज्दै रितिएकी
म आईमाई/पत्नी
अनि आमा पनि ।
पागाल जस्तै
भन्सामा भौतारिदा
हरेक पटक
प्रेम छरिरहन खोज्ने
सुगन्ध पस्कन खोज्ने
प्रेम गरिरहन खोज्ने
हरेक तरङमा
प्रत्येक गाँसमा तर्सिने
म कस्तो पगल हो ?
मात्र सपनिमा
आफ्नो खुशी खोजेर
अलिकती
बिपनीमा तिम्रालागि बचाउन खोज्ने
बिहानै, रित्ताहातहरू सँग
रिसाउदै, बर्बराउने
कस्ती पागल ?
होस्,
तर आज
अलिकती उज्यालो
आफ्नै अञ्जुलीमा
मागेकी छु
आखामा थोरै मुस्कान बोकेर
तिमी सामु
तिम्रो अधरमा पोखेर
तिमीमा,
तिमीमा बिलाउन खोज्दैछु
र फेरि
पागल हुन्छु ।
ल
म यसरी नै पग्लाई रहन्छु
तिम्रो अङ्गालो भरी
अनि
आँखा भरी पिउछु
त्यो शेष मायापनि
र पनि,
पख
तिमी भरिएर जाउला
हुन्छ ?
म मा पोखिएर
म बाट भरिएर
म भएसम्म बगिरहनु
मलाइ डुबाउने गरी ।
तिमी खुशी छौ हैन ?
तर यतिभने बुझिराख
म डुबिजाने
कमजोर डुङ्गा बन्न चाहन्न ।
मैले समेट्नुछ मेरै लागि
केही खुशी केही सुख र शान्ति !!
